1 Mayıs 2004 gecesi, her iki kıyıda da toplanan çok sayıda insanın tepesinde havai fişekler uçuştu. Nehrin iki yakasında Polonya'nın AB üyeliğinin kutlandığı o saatlerde, sınırlar bir anda anlamsızlaşmış, hatta ortadan kalkmıştı. Oder nehri artık ayıran değil, birleştiren bir nehirdi.

Son günlerde bu ruh halinden hiçbir iz yok. Her iki ülkenin politikacıları, sınır nehrindeki büyük balık ölümlerinden kimin veya neyin sorumlu olduğu konusunda birbirlerini suçluyor. Polonya Çevre Bakanı Anna Moskwa, Brandenburg'un pestisitlere işaret eden test sonuçlarını "yalan haber" olarak nitelendirdi. Almanya Çevre Bakanı Steffi Lemke'nin Oder'in genişlemesinin durdurulması talebi de Varşova'da tartışmaları ateşledi.

Ancak Polonya'da bile çevresel felaketi neyin tetiklediği ve buna nasıl tepki verileceği konusunda bir anlaşma sağlanamadı. Elżbieta Anna Polak, Batı Polonya’dan Viktoria Großmann ile yaptığı söyleşide, "hükümetin ne kadar geç hareket ettiği" konusundaki memnuniyetsizliğini ve "gerçeği çarpıtmaya" çalıştıklarını ifade etti. Sınır nehrinin her iki tarafı da aynı derecede dehşete düşmüş durumda. Leibniz Tatlı Su Ekolojisi ve İç Su Ürünleri Enstitüsü'nde balık patoloğu Thomas Meinelt için, Oder'deki balık ölümleri " bir toplu katliam, bir katliam".

Bir şey zaten açık: Suçlu olanlar insanlar. Doğa büyük bir esnekliğe sahip, ancak bunun da bir sınırı var. Belki doğa, insanın yaptıklarının en azından yarısını iyileştirmeyi başarır. Ancak 1 Mayıs 2004 gecesi Oder'in her iki tarafında hissedilen topluluk duygusu yeniden canlandırılabilir mi?
O zamana kadar hoşça kalın, ama mutlaka merakla kalın