İklim konferanslarının en önemli kazanımı, 2015 yılında imzalanan Paris İklim Anlaşması oldu. Ülkeler bu anlaşmayla küresel sıcaklık artışını 2 derecenin altında tutmayı ve mümkünse 1,5 dereceyle sınırlandırmayı kabul etti. Ayrıca her ülke, kendi iklim hedeflerini belirleyerek bunları düzenli olarak güncellemekle yükümlü.

Ancak önemli bir sorun var: Ülkeler belirledikleri hedefleri yerine getirmediğinde uluslararası düzeyde herhangi bir yaptırımla karşılaşmıyor. Yani iklim koruma konusunda ortak kararlar alınıyor, fakat bunların uygulanması büyük ölçüde ülkelerin kendi siyasi tercihlerine bırakılıyor.

Birleşmiş Milletler Çevre Programı'nın son raporuna göre, mevcut politikalar devam ederse dünya sıcaklığı yüzyılın sonuna kadar yaklaşık 2,8 derece artacak. Ülkeler bugüne kadar açıkladıkları iklim hedeflerini eksiksiz yerine getirse bile sıcaklık artışının 2,6 derece civarında kalması bekleniyor. Bu da mevcut önlemlerin yetersiz olduğunu gösteriyor.

Antalya'daki COP31 toplantısında bu kez alınmış kararların uygulanması ve fosil yakıtların yerine yenilenebilir enerji kaynaklarının yaygınlaştırılması üzerinde durulacak.

Ancak konferansın başarısı, yalnızca yeni kararlar açıklanmasına değil, ülkelerin somut adımlar atmasına ve iklim hedeflerini gerçekten hayata geçirmesine bağlı.